Wiersze o Ponarach | Stowarzyszenie Rodzina Ponarska

Anonimowy autor z Wilna – Rok 1943

redaktor Marek — Sun, 01 Apr 2012 09:28:09 +0000

To było ponury czwartek trzynastego maja Kiedy krwawe gestapo i Litwinów zgraja Poświęcili na śmierć nowe niewinne ofiary, Które miały utulić dziś głośne Ponary. Siedemdziesięciu było tym razem skazańców. Choć z ukrycia, bezgłośnie wzięli się do dzieła, Dla chwały i potęgi Tej, co nie zginęła. A w tej liczbie powlekli do Ponar piraci Garść na […]

The post Anonimowy autor z Wilna – Rok 1943 first appeared on Stowarzyszenie Rodzina Ponarska.

Barbara Jedynak – Nieobecni. Usprawiedliwieni

redaktor Marek — Sun, 01 Apr 2012 09:17:48 +0000

Cała klasa! A szelmy, filuty, półgłówki, Nie napiszą z algebry klasówki! Wiosna zaszumiała w głowie. A dyrektor? Co powie? Jutro ich losu już nic nie zmieni… Piszę: nieobecni, nieusprawiedliwieni. Co?! Moi chłopcy?! Kochani! Wspaniali! Wielcy i tacy mali! Strzelano! Szli! Którędy? Wracajcie! Klasówka z algebry! Zastrzelono? Ponary! Wielki Boże. Są w ziemi. Napiszę w dzienniczku: […]

The post Barbara Jedynak – Nieobecni. Usprawiedliwieni first appeared on Stowarzyszenie Rodzina Ponarska.

Barbara Jedynak – Tam zostali

redaktor Marek — Sun, 01 Apr 2012 08:50:35 +0000

Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, Zapomnij o mnie. Adam Mickiewicz, Dziady cz. III Ponary, 12 V 1942 Z daleka patrzący Myśleli, że to sztandary Płoną bielą i czerwienią A to dzieci polskie Na krwawej majówce. Ponary Cary i gestapo Gestapo i cary. Mickiewiczu! Masz gości „Czterdzieści i cztery” Druhów powitaj. Nalej wino […]

The post Barbara Jedynak – Tam zostali first appeared on Stowarzyszenie Rodzina Ponarska.