Z głębokim żalem i smutkiem zawiadamiamy, że 26 sierpnia 2026 roku odszedł nagle Zbigniew Zagórski, nasz Zbyszek – wieloletni, niezwykle zasłużony członek Stowarzyszenia Rodzina Ponarska.

Urodził się 11 marca 1955 roku. Był wspaniałym, oddanym rodzinie człowiekiem, przyjacielem i niezastąpionym kolegą. Pełnił funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia, a następnie skarbnika.
Z ogromnym zaangażowaniem podejmował się zadań wymagających znajomości nowych technologii, systemów księgowych i informatycznych. Prowadził stronę internetową Stowarzyszenia www.ponary.pl, był znakomitym fotografikiem dokumentującym wydarzenia, w których uczestniczyli członkowie Rodziny Ponarskiej.
Zbyszek aktywnie działał też w Gdańskim Towarzystwie Fotograficznym, Stowarzyszeniu Działkowiczów na Morenie, szczególnie zasłużył się w pracy z młodzieżą w Związku Strzeleckim. Od roku był członkiem Kolegium do Spraw Dziedzictwa Kulturowo-Historycznego przy Marszałku Województwa Pomorskiego.
Uczestniczył w większości uroczystości patriotycznych odbywających się na terenie Gdańska.

Szczególnie ważna była dla Niego pamięć o Ofiarach Ponar.
Był nieocenionym współorganizatorem wyjazdów na Uroczystości Ponarskie na Litwie, zawsze gotowym do pomocy i zaangażowanym w każde przedsięwzięcie. Za swoją działalność został w 2024 roku odznaczony przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych medalem „Pro Patria”. Otrzymał również medal Stowarzyszenia Rodzina Ponarska wydany z okazji 30-lecia Stowarzyszenia.

Odszedł niespodziewanie w nocy 26 sierpnia, podczas kilkudniowego wypoczynku nad jeziorem w Borsku na Kaszubach.
Trudno będzie nam wyobrazić sobie Rodzinę Ponarską  bez Zbyszka. Bez Jego uśmiechu, żartów, poczucia humoru, opanowania w każdej sytuacji.
Jego pracowitość, życzliwość, poczucie odpowiedzialności i gotowość do pomocy sprawiały, że zawsze można było na Niego liczyć.

Pozostanie w naszej pamięci jako Człowiek Niezastąpiony – oddany rodzinie, przyjaciołom, sprawom ważnym dla naszej wspólnoty i pamięci historycznej.

Był niezłomnie – jak głosi Przesłanie Pana Cogito –

„wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch
ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo”.

Zbyszku,

Twoje życie jest świadectwem prawości, umiłowania dobra, prawdy i piękna,  umiłowania Ojczyzny. Będzie nam Ciebie bardzo brakowało. Odszedłeś na wieczną wartą w uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej, u Jej stóp będziesz teraz kontynuował swoje dzieło, będziesz wstawiał się za nami i stamtąd wspierał nasze działania.

Nie mówimy: żegnaj, ale do zobaczenia.

Z wyrazami głębokiego żalu i pamięci
Zarząd i członkowie Stowarzyszenia Rodzina Ponarska w Polsce

Gdańsk, 31 sierpnia 2026 r.